ZIMNE OGNIE

Projekt wystawy prac Jakuba Adamka i Jolanty Jastrząb pt. „Zimne ognie” poświęcony jest problematyce egzystencjalnego dialogu i doniosłości spotkania z innym człowiekiem w czasach, kiedy zdarza się, że życie społeczne przeniknięte jest znieczulicą i agresją, którym towarzyszy cyniczna destabilizacja znaczenia.

Prezentowane na wystawie dzieła stanowią pokłosie zarówno osobistych, jak i zawodowych doświadczeń, wynikających z obcowania z osobami w stanie nieprzezwyciężonej samotności, egzystujących w odosobnieniu, niekiedy w stanach terminalnych, bądź też znajdujących się na pograniczu zdrowia i choroby, lub nawet życia i śmierci. Wystawa ma stanowić pokłosie artystycznych praktyk humanitarnych i prospołecznej aktywności w środowiskach, które nie przemawiają własnym głosem.

Jolanta Jastrząb i Jakub Adamek, podejmują się rozmowy z innym człowiekiem, próbując jednocześnie otworzyć w nim nadzieję i chęć podtrzymania komunikacji, co stanowi podstawowy warunek terapii. Ekspresja własnych emocji jest tutaj warunkiem sine qua non; w przeciwnym razie, jak pisała Julia Kristeva, „jeśli nie jestem w stanie już dalej tłumaczyć albo metaforyzować, zamykam usta i umieram”…

Ogromnie istotnym aspektem takiej strategii jest upodmiotowienie Innego, traktowanie go – zgodnie z Lévinasowską filozofią dialogu – jako bytu „jedynego” i „niepowtarzalnego”. Dlatego artyści uposażają takie spotkanie epitetem „wydarzenie fundamentalne”, ponieważ przywraca ono wiarę oraz nadaje widzialność.

Prace prezentowane na wystawie komunikują jednocześnie, że sztuka ma wielkie możliwości terapeutyczne, gdyż może ona ułatwiać uzyskanie równowagi, likwidować lęki i niepokoje, łagodzić stany napięcia. Istotnym walorem przedsięwzięcia jest również przedstawienie Innego w środowisku, w którym żyje, konfliktów, w jakie popada, jego rozterki i problemy.

Aktywności i relacje bliskości, zawiązywane z osobami wymagającymi opieki angażują uczestników, wzbudzają nadzieje i tęsknoty, w niektórych przypadkach podnoszą także ich dynamikę psychoruchową. We współczesnych pracach o katartycznym, kompensacyjnym czy rekreacyjnym oddziaływaniu sztuki najczęściej wymienianym mechanizmem psychologicznym takiego oddziaływania jest identyfikacja. Można powiedzieć, że prace Jakuba Adamka i Jolanty Jastrząb są efektem takiej pozytywnej identyfikacji.

Ekspozycja gromadzi obrazy malarskie oraz krótkie formy wideo.

Roman Lewandowski